حیف از طلا که خرج مُطلا کند کسی

تا کی به بزم شوقِ غمت جا کند کسی؟ خون را بجای باده تمنا کند کسی   تا مرغ دل پرید گرفتار دام شد صیاد کی گذاشت که پر، وا کند کسی؟   دنیا و آخرت به نگاهی فروختیم سودا چنین خوشست که یکجا کند کسی   ای شاخ گل بهر طرفی میل میکنی ترسم […]