بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘رسانه’

«وطن امروز» حرفه‌ای‌ترین روزنامه ایران امروز

در بین روزنامه‌های حال حاضر ایران، #وطن_امروز حرفه‌ای‌ترین روزنامه‌ای است که غالب استانداردهای حرفه‌ای در محتوی، دیزاین و طراحی صفحه نخست و صفحات داخلی، ستون‌بندی‌ها و خصوصا تیتر را رعایت می‌کند.

این موفقیت و حرفه‌ای‌بودن، آن‌جا بیشتر خود را نشان می‌دهد که خیلی روزنامه‌هایی بودند و هستند، که از بودجه کافی دولتی برخوردار بودند و دستان‌شان در جذب تکنسین‌های طراحی و نویسندگی و تیتر و … باز بود، اما هیچ‌گاه نتوانستند به اندازه این روزنامه حرفه‌ای و به‌روز روزنامه‌ خود را مدیریت کنند.


 تیتر روز گذشته این روزنامه که دقیقا انعکاس‌دهنده سیاست‌گذاری خاص و نگاه سیاسی متولیان آن‌است، با نیم‌نگاهی به شعار برجسته هواداران #حسن_روحانی در انتخابات اردیبهشت‌ماه گذشته که «با روحانی تا ۱۴۰۰» و به معنی استمرار دولت روحانی تا این سال بود، و اکنون با نگاهی به افزایش قیمت بنزین و با هدف تاثیرگذاری منفی بر احساسات هوادارن این رئیس‌جمهور تنظیم شده، فوق‌العاده حرفه‌ای و آوانگارد بود. مثل اغلب تیترهای این روزنامه.

یکی از کاربران #توییتر ادعا کرده این تیتر در تویتتر و همراه با #هشتگ #بنزین پیش از آن استتفاده شده، و «وطن امروز» تیتر را از توییتر برداشته است. اگرچه چنین امری بعید نیست، اما با توجه به این‌که این روزنامه و شورای تیتر آن یکی از قوی‌ترین شورای تیتر روزنامه‌های فعلی ایران است، و پیش از این بارها تیترهای قوی و حرفه‌ای تنظیم و منتشر کرده‌است، این مورد ابدا نمی‌تواند به عنوان نقطه‌ضعف در کار آنان تلقی و نمره منفی درکارنامه آن‌ها باشد. مگر تکرار موارد زیاد از این دست، یا نداشتن سابقه تیترهای خوب و حرفه‌ای قبلی.

ضوابط «نیویورک تایمز» برای حضور خبرنگاران در شبکه‌های اجتماعی

«نیویورک تایمز» دستورالعمل جدیدی برای استفاده روزنامه‌نگاران[اش] از رسانه‌های اجتماعی منتشر کرد.
در این دستورالعمل تاکیدشده خبرنگاران این رسانه باید آگاه باشند هیچ صفحه شخصی در رسانه‌های اجتماعی ندارند و فعالیت آ‌نها در این فضا از سوی تایمز رصد می‌شود.

فناوران- نیویورک تایمز که پیش از این دستورالعمل خلاصه‌ای برای فعالیت کارکنان اتاق خبرش در رسانه‌های اجتماعی داشت، با استفاده از تجربیات روزنامه‌نگاران مشهور در رسانه‌های اجتماعی و نیز نظرات کارشناسان، دستورالعمل خود را اصلاح و به‌روز کرده است.

در این دستورالعمل به نقش رسانه‌های اجتماعی و اهمیت حضور روزنامه‌نگاران در این رسانه‌ها اشاره‌شده و «تایمز» از روزنامه‌نگارانش خواسته برای جلوگیری از بیان دیدگاه‌های حزبی یا انتشار مطلب در مورد موضوعاتی که در «نیویورک تایمز» منتشر می‌شود، دقت بیشتری داشته باشند.

همراه این دستورالعمل «دین‌باته» سردبیر اجرایی نیویورک تایمز @deanbaquet نامه‌ای خطاب به اعضای تحریریه این روزنامه منتشر کرده که در آن آمده: «نیویورک‌تایمز سال‌هاست در رسانه‌های اجتماعی به‌صورت جدی فعالیت می‌کند. حساب‌های کاربری نیویورک تایمز در رسانه‌های اجتماعی ده‌ها میلیون دنبال‌کننده دارد. بسیاری از روزنامه‌نگاران ما در توییتر، فیس بوک، اینستاگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی فعالیت می‌کنند و صاحب تاثیر و نفوذ هستند. از سوی دیگر نظراتی که مخاطبان در این شبکه‌ها منتشر می‌کنند، گزارشات و شیوه اطلاع‌رسانی ما را بهبود می‌بخشد».

دین‌باته گفته: ما معتقدیم برای حفظ تایمز به‌عنوان بهترین سازمان خبری دنیا، باید حضوری پررنگ و فعال در رسانه‌های اجتماعی داشته باشیم. اما باید مطمئن باشیم در رسانه‌های اجتماعی متعهد و مسوولیت‌پذیر هستیم. به‌همین دلیل ما دستورالعمل حضور در رسانه‌های اجتماعی را برای کارکنان اتاق خبر اصلاح و به‌روز کرده‌ایم.»

در دستورالعمل جدید نیویورک تایمز که تاکید شده برای همه کارکنان اتاق خبر از جمله کسانی که در حوزه سیاست و دولت فعالیت نمی‌کنند لازم‌الاجرا است آمده: روزنامه‌نگاران ما نباید در رسانه‌های اجتماعی نظرات سیاسی خود را منتشر کنند، از نامزدهای سیاسی حمایت کنند، اعتراض کنند و یا کاری انجام دهند که شهرت روزنامه‌نگاری تایمز را کاهش دهد. همچنین روزنامه‌نگاران ما باید توجه و دقت خاصی در مشارکت در بحث‌هایی داشته باشند که تایمز برای کنار آمدن با آن‌ها با تردید عمل می‌کند.

تایمز اعلام کرده «ما فعایت روزنامه‌نگاران را در رسانه‌های اجتماعی دنبال می‌کنیم و با سیاست‌های جدید نیویورک تایمز می‌سنجیم. ممکن است کارکنان اتاق خبر ما فکر کنند صفحات‌شان در اینستاگرام، توییتر، اسنپ چت، فیس‌بوک یا سایر رسانه‌های اجتماعی، صفحات خصوصی آن‌هاست و از نقش آن‌ها در تایمز جداست. اما در حقیقت آن‌چه ما در رسانه‌های اجتماعی «منتشر می‌کنیم» عمومی است و هیچ چیز خصوصی وجود ندارد. آن‌چه هر کدام از ما در رسانه‌های اجتماعی انجام می‌دهیم به نوعی به تایمز مربوط است.»

Nick Confessore، خبرنگار سیاسی نیویورک تایمز می‌گوید: واقعیت این است که حساب توییتر من حساب تایمز است، تایمز آن را کنترل نمی‌کند اما برای آن‌چه من منتشر می‌کنم به نوعی پاسخ‌گو است. در واقع خواننده گاهی صفحات مرا در رسانه‌های اجتماعی به عنوان فرمتی از سیستم دیجیتال تایمز تفسیر می‌کند.

وی که یکی از افراد مشارکت‌کننده در تهیه دستورالعمل جدید نیویورک تایمز برای فعالیت کارکنان اتاق خبر در رسانه‌های اجتماعی است می‌گوید: دلیل این‌که شما در رسانه‌های اجتماعی تاثیرگذار و صاحب نفوذ هستید این است که در تایمز کار می‌کنید.

در دستورالعمل تایمز خطاب به کارکنان اتاق خبر این‌گونه آمده است: پیوستن به گروهای خصوصی و مخفی که ممکن است جهت‌گیری‌های حزبی داشته باشند در فیس‌بوک و سایر رسانه‌های اجتماعی ممنوع است. کارکنان اتاق خبر همچنین باید از ثبت‌نام برای شرکت در رویدادهای حزبی در رسانه‌های اجتماعی خودداری کنند.

همیشه با دیگران در رسانه‌های اجتماعی با احترام رفتار کنید. اگر یک خواننده سوالات یا انتقاداتی در مورد پست‌های شما در رسانه‌های اجتماعی داشت، به سرعت به او پاسخ دهید و این کار را با تفکر و احترام انجام دهید.

اگر انتقاد به شما همراه با تهاجم یا بی‌پروایی باشد، شاید بهتر است از پاسخ دادن خودداری کنید. همچنین ما از حق خبرنگاران‌مان حمایت می‌کنیم. اما لطفا فقط به‌خاطر این که از شما یا گزارش‌هایتان انتقاد می‌کنند کاربران را مسدود نکنید.

اگر حس کردید در رسانه‌های اجتماعی تهدید می‌شوید، لطفا فورا سرپرست خود را مطلع کنید. تایمز سیاست‌هایی برای حفاظت و تامین امنیت روزنامه‌نگارانش دارد.
ما به ارزش استفاده از رسانه‌های اجتماعی برای پوشش زنده رویدادها و به‌روزرسانی در لحظه واقفیم. اما ممکن است بعضی اوقات ترجیح دهیم روزنامه‌نگاران ما تلاش‌های اولیه خود را روی پلتفرم دیحیتال تایمز متمرکز کنند.

ما معمولا خواهان انتشار انحصاری روی بستر دیجیتال خویش هستیم نه روی رسانه‌های اجتماعی، اما ممکن است مواردی وجود داشته باشد که برای اولین‌بار بهتر است در رسانه‌های اجتماعی منتشر شود. برای این کار با مشاوران مشورت کنید.

شفاف باشید؛ اگر می‌خواهید پستی را در رسانه‌های اجتماعی یا توییتی را در توییتر حذف کنید مطمئن شوید چیز نامناسبی است یا خطا کردید و به سرعت اقدام به اصلاح کنید.
انتشار اخبار و نظرات دیگران درباره موضوعی و جمع‌آوری مجموعه‌ای از نظرات بسیار مفید است اما توجه کنید که پیوسته به یک طرف بحث نپردازید که به نظر برسد طرف‌داری می‌کنید.

هنگام تفسیر داستان‌های تحریک‌آمیزی که از سوی تایمز تایید نشده‌اند احتیاط کنید.
در این دستورالعمل اعلام شده: ما می‌خواهیم روزنامه‌نگاران ما احساس کنند می‌توانند از رسانه‌های اجتماعی برای آزمایش سبک‌های مختلف گزارش‌نویسی و شنیده‌شدن صدایشان استفاده کنند. به‌ویژه هنگامی که سبک های‌مختلف گزارش‌نویسی و داستانی بتواند به تایمز در پلتفرم دیجیتالش کمک کند.

توصیه شده اگر کارکنان اتاق خبر نیویورک تایمز با خواندن این دستورالعمل هنوز نمی‌توانند تشخیص دهند پستی که در رسانه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند، مطابق با استانداردهای این رسانه است یا خیر این سوالات را پیش از انتشار پست از خود بپرسند:
آیا در نوشته خود نظراتی مشابه آن‌چه در تایمز منتشر می‌کنید دارید؟
آیا کسانی که پست شما را می‌خوانند دلایلی مبنی بر تعصب شما روی یک مساله خاص خواهند داشت؟
اگر خوانندگان پست شما را ببینند و متوجه شوند روزنامه‌نگار تایمز هستید، آیا دیگاه شما را به عنوان پوشش بی‌طرفانه روزنامه تایمز تلقی می‌کنند؟
آیا پست شما مانع ارتقای توانایی همکاران‌تان می‌شود؟
اگر کسی همه صفحات شما را در رسانه‌های اجتماعی مرور کند، لینک‌ها نظرات و غیره را ببینند در مورد توانایی شما برای پوشش رویدادهای خبری به‌روشی عادلانه و بی‌طرفانه شک می‌کند؟

تاکیدشده در صورتی‌که روزنامه‌نگاران با وجود این سوالات از استانداردبودن پست‌شان مطمئن نیستند، با مشاوران و سرپرستان تایمز مشورت کنند. تایمز اعلام کرده: ما همیشه تاکید کرده‌ایم کارکنان اتاق خبر نباید چیزی در رسانه‌های اجتماعی منتشر کنند که به اعتبار اتاق خبر تایمز به عنوان یک رسانه بی‌طرف آسیب بزند.

علاوه براین دستورالعمل که مربوط به فعالیت روزنامه‌نگاران در شبکه‌های اجتماعی است، کارکنان اتاق خبر باید دستورالعمل‌های روزنامه‌نگاری اخلاقی را نیز مد نظر قرار دهند.

منبع:فناوران

به بهانه روز جهانی عکاسی

۲۸ مرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

۱۹ اگوست یا اوت، به عنوان روز جهانی عکاسی نام‌گذاری شده است. بیش از ۱۶۰ سال پیش، نخستین دوربین عکاسی را ناصرالدین شاه قاجار به ایران آورد و شاید بتوان با اندکی تسامح، نخستین عکاس ایرانی را همین ناصرالدین شاه دانست، که خیلی از عکس‌هایی که او گرفت یا انداخت، امروزه به عنوان نخستین عکس‌های ایران در موزه‌های داخل و خارج نگه‌داری می‌شود.

فعل عکاسی را با مصدرمرکب «عکس‌انداختن»، به معنی انداختن سایه سوژه روی نگاتیو (فیلم) معنا و معرفی می‌کردند. به مرور زمان این مصدر به «عکس‌گرفتن» تغییر یافت.

امروزه اغلب مردم جهان با استفاده از دروبین‌های حرفه‌ای یا آماتور دیجیتال یا دوربین‌های دیجیتال گوشی‌های همراه خود، هر لحظه از هر صحنه و اتفاق و منظره‌ای بلافاصله عکاسی و آن‌را ثبت می‌کنند.

اما فرایند عکاسی، تا قبل از ظهور دوربین‌های دیجیتال، به این سرعت و سادگی نبود. اولا دوربین عکاسی یک کالای لوکس و هنر عکاسی یک هنر منحصر به افراد خاص بود که در دسترس همه‌کس نبود. در دوربین‌های آنالوگ، عکس توسط عکاس روی فیلم‌های نگاتیو که تعداشان محدود به ۱۲ یا ۲۴، بود ثبت می‌شد. بنابراین شما فقط می‌توانستی از یک منظره ۱۲ یا ۲۴ عکس ثبت کنی و برای ادامه باید فیلم عوض می‌کردی.

ظهور، ثبوت و چاپ نگاتیو‌ها هم کار هرکس نبود و باید پس از ثبت فیلم‌ها را به مراکز محدود این‌کار می‌دادند. آن‌ها فیلم‌ها را در تاریک‌خانه در محلول شیمیایی ظهور می‌زدند، پس از زمانی بسیار اندک و حساس که برای ظهور نیاز بود، در محلول ثبوت می‌زدند تا تصویر (عکس) ظاهرشده ثابت شود و سپس نگاتیو را خشک کرده و چاپ می‌کردند. این فرایند چند روز طول می‌کشید.

نکته اقتصادی: kodak بزرگ‌ترین شرکت تولید‌کننده فیلم‌ها و تجهیزات دوربین‌های آنالوگ، که شاید حدود یک قرن بر این بازار سیطره داشت، با ظهور دوربین‌های دیجیتال و بی‌توجهی و عدم همراهی با دنیای جدید عکاسی، از چرخه اقتصاد حذف شد.

اثر جمع

۲۷ مرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

«اثر جمع» اثری است که شما ناخواسته روی یک جمع می‌گذارید، یا یک جمع روی شما می‌گذارد. مثلا در یک جمع، از همه می‌خواهند خاطره‌ای تعریف کنند، غالبا همه خاطره‌ای تقریبا شبیه یا با عناصر مشابه خاطره‌ای که نفر اول تعریف کرد خاطره خود را تعریف می‌کنند.

 وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت دوازدهم، رسما درخواست کرده کسی برای تبریک وزرات او؛ بنر ننویسید، دسته‌گل نیاورد و آگهی به رسانه‌ها ندهد. ناخواسته تعداد قابل‌توجهی از بنرها، دسته‌گل‌ها و آگهی‌های تبریک برای سایر وزرا هم فاکتور گرفته می‌شود.

 نمی‌گویم اصلا نخواهد بود. خواهد بود اما اولا در مقیاس خیلی کم و دوم انگشت‌نما و رسوا خواهند شد آن‌ها که همرنگ جماعت نشدند، و سال‌های سال، این اقدام مثبت مهندس «کرباسیان» به‌عنوان خشت اول یک اقدام درست، انسانی و ارزش‌مند مورد یادآوری قرار خواهد گرفت.

 پی‌نوشت۱: نیازی به توضیح نیست که همیشه همرنگ‌جماعت‌بودن مثل این مورد خوب نیست.
 یی‌نوشت۲: اصلا مهندس کرباسیان را نمی‌شناسم، این نکتهِ درستِ مدیریتی در رفتارش مد نظرم بود.

 

کلاه سرمان می‌گذارند، دارویی برای طاسی سر کشف نشده

۱۶ مرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

دقیقا ۴ سال پیش و در آخرین روزهای استقرار دولت دهم، رئیس سازمان غذا و دارو و معاون وزیر بهداشت، اعلام کرد: ساخت کرم حلزون که دانشگاه علوم پزشکی البرز نقش اصلی در تولید و تبلیغ آن داشت و بارها از طریق صداوسیما تبلیغ وسیع روی آن صورت گرفته‌بود، مجوز از سازمان غذا و داروی نداشته است.
میلیاردها تومان از این محصول فروش رفته و خریداران با محصولی جعلی که رسانه ملی تبلیغ آن‌را کرده بود، مواجه شدند اما هیچ‌کس پاسخ‌گوی آن نشد که نشد.

هنوز ماجرای آن کرم و آن کلاه‌برداری فراموش نشده، تازگی‌ها یک تبلیغ پرسروصدا، به‌عنوان رپرتاژ ویژه از یک برنامه‌‌ی تلوزیونی پخش‌شده که در آن جوانی ادعا می‌کند؛ دارو (شامپویی) اختراع (درست)کرده است که با یک دوره مصرف آن طی چند ماه، همه آن‌هایی که موهای سرشان ریخته، دوباره می‌توانند شاهد رویش مجدد موهایشان باشند. ادامه ی نوشته

گاف مومیایی

۱۲ مرداد ۱۳۹۵ بدون دیدگاه

 در روزهای نخستین مردادماه، شایعه‌ای مبنی بر کشف یک جسد مومیایی شده در همدان، و در برخی موراد در باشت در شبکه‌های اجتماعی در گستره وسیعی منتشر شد.

دوشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۵ خبرگزاری مهر از قول مدیرکل میراث فرهنگی، گردش‌گری و صنایع دستی استان همدان، این خبر را تکذیب کرد.

یک روز بعد از این تکذیبیه، خبرگزاری صداوسیما سه‌شنبه ۵ مردادماه ۹۵ عین شایعه را با رویکرد تایید و با ادبیاتی سرشار از غلط‌های ویرایشی و نگارشی به این شکل  منتشر کرد: «طبق نسخه قدیمی بر روی پوست میش نقشه تونلی در وسط تپه باستانی هگمتانه را که با ساروج پلمپ شده بوده را باز کردند و در حفاری و کاوش باستان‌شناسی که سه روز به طول انجامید جسد مومیایی‌شده از دوران ماد‌ها کشف شده که احتمالاً از نوادگان پادشاه دیاکو است. نام این مومیایی «موبانا» است که احتمال می‌رود ملکه «ماندانا» مادر کوروش کبیر باشد.»

 بلافاصله سایت‌ها و رسانه‌های زیادی از جمله جام‌جم آنلاین، فردانیوز، آفتاب نیوز، دانشجو آنلاین، خبرداغ، بروز‌ترین، ملیون، آسمان‌‌دیلی، کاسپین، پیک‌نت و حتی سایت سازمان مجاهدین خلق، این خبر را عینا از روی دست خبرگزاری صدا‌وسیما رونویسی و با آب و تاب منتشر کردند.

این خبر آن‌قدر حساسیت داشت و آن‌قدر مهم بود و آن‌قدر هم منابع مورد وثوق و در دسترس پیرامون آن وجود داشت، که رسانه‌های فریب‌خورده به سادگی می‌توانستند این‌‌گونه دستپاچه نشوند و این‌قدر شتاب‌زده چنین خبری را آن‌هم با آن غلط‌های ویرایشی فاحش، از روی دست هم رونویسی و بازنشر نکنند و در دام شایعه نیفتند.

 این خبر برای آن‌که بدیهی‌ترین شاخص‌های یک خبر صحیح را داشته باشد، حتما لازم بود از قول منابعی در محدوده جغرافیایی حادثه (مثلا استاندار همدان)، یا منابعی مربوط به حوزه خبر (مثلا مدیر کل میراث فرهنگی استان)، نقل و گزارش می‌شد.

وقتی منبع اولیه بدون توجه به این اصل اساسی تنها به نقل خبرنگار خود اعتماد می‌کند و خبری با آن سطح از حساسیت را بدون کمترین توجه و ویرایش منتشر می‌کند، و رسانه‌های بازنشر کننده نیز در عین بی‌توجهی به این اصل، آن‌را بازنشر می‌کنند، مسلم است که چنین گاف فاجعه‌‌باری هم باید در انتظار این جامعه خبری و رسانه‌ای باشد.

اما نکته متاثرکننده و خسارت‌بار برای خبر، رسانه و حوزه‌ اطلاع‌رسانی آنست که، به‌رغم آن‌که خبرگزاری صداوسیما، یک روز پس از تکذبییه خبرگزاری مهر مرتکب گاف خبری و خطا شده و یک شایعه تکذیب شده را در قالب خبر مستند منتشر کرده و رسانه‌‌های متعددی نیز از روی دست آن خبرگزاری خبر را رونویسی و بازنشر کرده‌اند، و در حالی‌که ایرنا خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی مجددا مجبور به تکذیب خبر در چهارشنبه ۷ مردادماه شده، اما هیچ‌یک از رسانه‌های منتشرکننده خبر دروغ، حاضر به پذیرش خطای خود، عذرخواهی از مخاطبین و جامعه خبری و توجه به تکذیبیه‌های متعدد نشده‌اند و هیچ‌کدام هیچ تکذیبیه‌ای را در این مورد منتشر نکرده‌اند.

درباره ماجرای سرهنگ علیفر؛ از خطای ما تا خطای ویکی‌پدیا!

۲۹ خرداد ۱۳۹۵ بدون دیدگاه

داستان یکی از گزارشگران برنامه‌های ورزشی رسانه ملی و پوست‌خربزه‌ای که یک جوان ماجراجو زیر پایش انداخته (+)، این روز‌ها نقل تمام محافل مجازی است و داستان به اندازه کافی هم جذابیت دارد که حالا‌حالاها تنورش داغ باشد و از دهان اهالی شبکه‌های مجازی نیفتد و دست‌به‌دست بازنشر شود.

این ماجرا فاقد وجه مثبت نیست. اما سوگ‌وارانه باید گفت آنقدر وجوه منفی آن برجسته و پررنگ است که اگر وجه مثبتی هم داشته باشد ابدا به چشم نمی‌آید و ‌ ای بسا چه بهتر که به چشم نیاید و کنشگران حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی وجوه منفی را بهتر ببینند بلکه چراغ قرمزی بر این بد‌اخلاقی‌ها و خطا‌ها روشن کنند.

همه انسان‌ها خطا‌کارند. براساس قاعده مشهور از فلاسفه «انسان جایز(ممکن)الخطاست». حتی دقیق‌ترین انسان‌ها هم ظرفیت خطا و اشتباه دارند و گاهی مرتکب بی‌دقتی و خطا می‌شوند. این قاعده به‌‌ همان اندازه که شامل حال گزارشگر رسانه ‌ملی ایران می‌شود، شامل حال جوانی که سعی کرده با دست‌کاری در اطلاعات یک مقاله، گزارشگر را به دام اندازد هم می‌شود؛ و نه‌تنها شامل حال دانش‌نامه آن‌لاینی که فیلتر و صافی قوی بر ویرایش مطالب ندارد، که شامل حال دانش‌نامه‌هایی با ظرافت و دقت به مراتب بالاتر هم می‌شود. بنابراین از این منظر نمی‌شود خیلی یکی را مستوجب سرزنش و تحقیر دانست و دیگری را مستحق تشویق. اگر بر فرض اینکه خبرنگار و گزارشگری در تهیه متون گزارش خود، کوتاهی کرده و اطلاعات گزارش خود را با منبع دیگر راست‌آزمایی و چک نکرده، مستوجب سرزنش و انتقاد است، صددرصد جوان ماجراجویی که به‌قصد یک هیجان‌آفرینی کاذب و ماجراجویی غیراخلاقی، در منابع گزارش گزارشگر یادشده دست‌کاری کرده، خطای بسیار فاحش و بزرگ‌تری و از چند منظر مرتکب شده و قطعا مستوجب سرزنش و حتی تنبیه افکار عمومی به نسبتی بسیار بالاتر است.

در این‌که احتمال دارد بخشی از داده‌های دانش‌نامه ویکی‌پدیا گاهی با واقعیت مطابق نباشد و به دلیل این‌که هر فردی می‌تواند با داشتن یک حساب کاربری در این دانش‌نامه آنلاین، مقاله ثبت یا مقالات موجود را ویرایش کند تردیدی نیست.
در این‌که احتمال دارد عده قابل‌توجهی از این کاربران به قواعد مقاله‌نویسی در این دانش‌نامه آگاه نباشند، یا با وجود اطلاع، اما به عمد قواعد آن‌را رعایت نکنند و در نتیجه اطلاعاتی مغایر با واقعیت را در آن ثبت کنند هم شکی نیست.

اما با این حال این دانش‌نامه نه به قصد فریب جامعه انسانی، که به قصد کمک به دانش بشریت ایجاد و با تنظیم ساز وکارهایی هم تلاش کرده‌است تا سرحد ممکن جلو خطاهای رایج در ثبت مقاله و اطلاعات را بگیرد.
با این فرض اگر این دانش‌نامه که در اغلب نقاط دنیا مورد اقبال و توجه اهل خبر و دانش قرارگرفته و اغلب ویرایش‌گران و تولیدکنندگان مقالات آن نیز با نیت خیر اقدام به درج مطلب و ویرایش مطالب قبلی با وفاداری به قواعد آن می‌کنند، منبع و مرجع یک خبرنگار، روزنامه‌نگار با گزار‌ش‌گر قرار بگیرد، نه‌تنها خطا، که کار درستی انجام گرفته است. و همانطور که ممکن است دقیق‌ترین قاعده‌ها هم استثنایی داشته باشد، می‌توان اطلاعات مغایر با واقعیت نام سازنده و معمار یک ورزش‌گاه را در حکم استثنا بر قاعده این دانش‌نامه تلقی و به‌سادگی از خطای گزارش‌گر گذشت.

تردید در آن نیست که گزارش‌گر قصد و نیت دادن اطلاعات اشتباه به مخاطبین گزارش خود نداشته است، اما در سمت دیگر، جوان ماجراجو با نیت قبلی و به قصد در دام‌انداختن یک نفر اقدام به جعل واقعیت و بازی با آبروی یک فرد کرده و از ‌طرف دیگر سابقه و خدمات یک دانش‌نامه که برای خود اعتبار و جایگاه برجسته‌ای در تمام دنیا دارد ناخواسته با چالش مواجه شده است.

اگرچه ثبت حساب کاربری در«ویکی‌پدیا» برای همگان آزاد و رایگان است، اما دارندگان حساب کاربری در این دانش‌نامه در چندین سطح دسته‌بندی می‌شوند و برنامه‌ریزان و اداره‌کنندگان این دانش‌نامه تلاش نموده‌اند تا جلو ثبت مقالات و اطلاعات فاقد اعتبار و سند را تا سرحد ممکن بگیرند. ویکی‌پدیا یک ایده بزرگ و ارزش‌مند است. تردید‌افکندن در اعتبار یک تلاش همگانی برای ثبت اطلاعات، خطای بزرگی است. خطای بزرگی که اکنون می‌توان سرِ چشمه آن‌را به بیلی گرفت. اما کم‌توجهی به این خطا به‌سادگی می‌تواند اعتبار کاربران ایرانی و بخش فارسی‌زبان این دانش‌نامه را همراه با آبروی ایران ، با چالش جدی مواجه کند. جلو این‌گونه خطاها را باید گرفت وگرنه چو پر شد به پیلی هم نخواهد شد گرفت.
 
منتشرشده در روزنامه قانون این‌جا
بازنشر در سایت پارسینه این‌جا

گاف رسانه‌ای داستان دلارهای پرویز پرستویی

۲۱ اسفند ۱۳۹۴ بدون دیدگاه

داستانی که در مورد دلارهای رهاشده در خیابان منسوب به «پرویز پرستویی» به‌تازگی به شکل انبوه در رسانه‌ها بازنشر می‌شود، سرگذشت شخص دیگری بوده که در یک بد‌اخلاقی و گاف رسانه‌ای به نام بازی‌گر مطرح سینمای ایران منتشر و بازنشر شده است.

«حمید حسامی» در واکنش به این گاف رسانه‌ای در صفحه خود در شبکه اجتماعی فیس‌بوک نوشته‌است: «ده‌ها خبرگزاری، یک متن ثابت را منتشر کرده‌اند که طی آن ادعا شده پرویز پرستویی (هنرمند سر‌شناس کشور) در صفحۀ اینستاگرام خود خاطرۀ پخش‌شدن دلار‌هایش در خیابان و جمع‌کردن آن توسط مردم را نقل کرده است!.
این خبر و خاطره، علاوه بر سایت‌های مختلف در کانال‌ها و گروه‌های وسیعی از تلگرام نیز بشدت در حال بازنشر است!.
من بدون تحقیق مطمئنم (یا حداقل امیدوارم) که آقای پرستویی چنین ادعایی نکرده‌اند و ادامه ی نوشته

یک بام و دو هوای ایرنا

ایرنا خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، شنبه ۲۱ آذرماه، در مطلبی با تیتر «گاردین: گنه کرد در بلخ آهنگری، به شوشتر زدند گردن مسگری/وریست‌پروری وهابیت سعودی و تلاش کنگره برای محدودکردن ایرانیان»، به مطلبی در روزنامه انگلیسی «گاردین» اشاره‌کرده که در آن نویسنده به اعمال محدودیت‌های جدید کنگره آمریکا در قبال ایرانیان، و شهروندان آمریکایی که به ایران سفر می‌کنند، واکنش منفی نشان داده است.

نکته جالب توجه و تاسف در بازنشر این مطلب «گاردین» در خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی اینست که یادداشت گاردین را «احمد صدری» جامعه‌شناس ایرانی‌ و استاد دانشگاه «لیک فارست» نوشته و طی یکی‌دو روز گذشته با استقبال شایان‌توجه ایرانیان در سراسر دنیا، بار‌ها این‌طرف و آن‌طرف بازنشر و در شبکه‌های اجتماعی همرسان شده‌است. اما در بازنشر خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران، مطلقا اشاره‌ای به نام نویسنده یادداشت نشده و نا‌م این استاد ایرانی مسلمان شیعه از مطلب «گاردین» فاکتور گرفته شده است.

به لحاظ قواعد رسانه‌ای، ایرادی بر کار ایرنا نیست. چون به منبع اصلی که «گاردین» باشد رفرنس داده شده، اما این کم‌لطفی در حق استاد «احمد صدری» به هیچ روی قابل توجیه نیست. این‌ موضوع وقتی برجسته‌تر خود را نشان می‌دهد که وقتی «سید حسین موسویان» یادداشتی در هر یک از نشریه‌های خارج از کشور منتشر می‌کند، ایرنا مطلب را با برجسته‌کردن شخصیت «موسویان» و بها‌دادن به نوشته با رویکرد برجسته‌کردن شخصیت نویسنده بازشر و منشر می‌کند. (+) (+) (+) (+)

به حقوق مولف احترام بگذاریم

«رادیو فردا» گزارشی در مورد خروج نیروهای سپاه پاسداران از سوریه به نقل از «بلومبرگ» تنظیم و منتشر کرده‌است.
در این گزارش متن «بلومبرگ» که به زبان اصلی بوده، ترجمه و با حذف و اضافه اطلاعاتی که مفید مخاطبان رادیوفردا باشد، و با ارجاع به بعضی از خبرهایی که خود این سایت پیش از این منتشر کرده، و با لینک منتشر شده‌است.

سایت خبری «نگام» که به تازه‌گی وارد دنیای رسانه و خبر شده و هنوز شخصیت رسانه‌ای‌اش قوام نگرفته و زمان برای شناختن و قضاوت درباره شخصیت حرفه‌ای مدیران و گردادنندگانش زود است، عین گزارش رادیو فردا را کپی و بدون ذکر منبع و بدون تغییری خاص بارنشر کرده است. بی‌توجهی کامل به حق مولف و قانون کپی‌رایت. کاری خلاف اخلاق به معنای عام کلمه و خلاف اخلاق حرفه‌ای و رسالت رسانه به معنای خاص.

نوشتن گزاره «به گزارش رادیو فردا» در ابتدای گزارش، هیچ هزینه‌ای را بر دوش این سایت بار نمی‌کرد، اما به لحاظ حرفه‌ای و اخلاقی تاثیر قابل‌توجهی در افزایش مقبولیت و برد رسانه‌ای این سایت در شروع کار داشت و دارد.
«نگام» تازه‌کار است و این‌گونه خطا از آن‌ها در صورتی که تکرار نشود پذیرفتنی و قابل بخشش است،

اما شوربختانه دقیقا همین کار را روزنامه اینترنتی «روز آنلاین» انجام داده که در این حوزه پیش‌کسوت است و قدمتی قابل توجه دارد.
عذر بد‌تر از گناه این‌که روز آنلاین حتی فکت‌ها و لینک‌های گزارش رادیو فردا را پاک نکرده و مطلب را از صفحه «رادیو فردا» کپی و مستقیم در صفحه خود پیست کرده است.
این خطا از «روز آنلاین» با آن سابقه و قدمت، انصافا بی‌سابقه، غیرموجه و با آن‌همه استاد و همکار برجسته کمی دور از انتظار و نابخشودنی بود و هست.