بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘لحن’

نحوه ارائه مهم‌تر از محصول


به سن و اطلاعات و صدق و کذب گفته‌های این پسربچه ۱۰ ساله کاری ندارم. بحث بر سر نوع ارائه است. این پسربچه به بیش از ۹۰ درصد اصول و تکنیک‌های فن بیان مسلط است و همین تسلط کمک می‌کند که ارائه او فوق‌العاده باشد و اگر برفرض، محصول یا ادعاهای او دور یا خالی از واقعیت هم باشد، نوع ارائه او، آن‌را به‌شدت باورپذیر می‌کند.

عرض کردم در مورد صدق و کذب یا صحت و سقم ادعاهای این کودک قضاوت نمی‌کنم. ولی فرض بگیرید که کسی در سنی بالا که به لحاظ سنی باورپذیری آن بسیار بیشتر باشد، این ادعاها را مطرح کند، اما نتواند به‌خوبی این پسربچه حرف بزند. بدون‌شک در ارائه محصول یا باورپذیرکردن ادعاهای خود ناموفق خواهد بود.

در این ویدئوی کوتاه، در حرف و سخن و دست‌های این پسربچه لرزش و تپق و اشتباه نیست، به‌موقع روی برخی کلمات تاکید می‌کند و روی برخی دیگر برای کمک به تاکید، توقف و مکث می‌کند. این یعنی «لحن» و شدت تاثیر آن‌را خوب بلد است. در سخنانش تکیه‌کلام یا توقف‌های اضافی (به جز یک مورد) نیست.

جدای از تکنیک‌های گفتاری، «زبان بدن» خوبی دارد، و به‌رغم صغر سن، حرکت دست‌ها و چشم‌ها، ارتباط چشمی با مجری برنامه و نحوه نشستن او که کمی به جلو متمایل‌ و به گارد مجری نزدیک‌شده، همه حکایت از مهارت‌های خوب او در فن بیان و یک ارائه قوی دارد.

گذاشتن ساعد روی میز برنامه را در اصول اجرا خطا می‌دانند. شاید این‌که این پسربچه ساعدهای خود را روی میز گذاشته به‌خاطر کوچکی جثه قابل اغماض باشد، اما بخش عمده این خطا متوجه مجری برنامه است، که ساعدهایش به‌رغم جثه بزرگ روی میز قرار دارد.
البته این‌روزها اغلب مجری‌ها به این اصل توجه نمی‌کنند و خطای گذاشتن ساعد روی میز، تقریبا در میان همه مجری‌ها عمومی شده‌است.