بایگانی

بایگانی آبان

آیا احمد شهید وزیرخارجه میانمار بوده‌است؟

محمد درویش: حدود ساعت ۱۹:۳۰ دیروز – دوم آبان ۱۳۹۲ – در بخشی از برنامه بدون خط خوردگی که همه روزه به جز روزهای تعطیل از رادیو گفتگو پخش می‌شود، گوینده زن برنامه به سراغ دو کارشناس صاحب‌نظر رفت تا نظر ایشان را درباره‌ی محتوای گزارش جدید احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران جویا شود. کارشناس نخست برنامه، آقای محمدحسن آصفری، دبیر اول کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی بود که در رد گزارش احمد شهید، گفت: این فرد قبلاً وزیر خارجه کشور «میانمار» بوده که آن جنایت‌های بی‌سابقه را در حق اقلیت مسلمان این کشور روا داشته و چنین فردی اگر راست می‌گوید: ابتدا مشکل حقوق بشر در کشور خودش را حل کند. آصفری این را هم اضافه کرد که اخیراً وی و چند عضو دیگر کمیسیون امنیت ملی مجلس به کشور میانمار سفر کرده و از نزدیک در جریان عمق جنایت‌های صورت گرفته بر علیه مسلمانان آن کشور قرار گرفته‌اند. این در حالی است که احمد شهید، یک شهروند مسلمان زاده‌ی کشور مالدیو است و پیش‌تر هم سمت‌هایی چون معاون وزیر خارجه، سخنگوی رییس جمهور و وزیر خارجه کشور مالدیو را از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ برعهده داشته است.

    نگارنده نمی‌تواند حیرت خود را از ارایه‌ی چنین اطلاعات غلطی، آن هم از سوی یکی از اعضای کمیسیون امنیت ملّی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی پنهان کند؛ آن هم کمیسیونی که انتظار می‌رود اعضایش بیشتر از دیگر نمایندگان مجلس به مسایلی این‌چنینی اشراف داشته باشند. مسأله به‌ویژه زمانی حیرت‌انگیزتر می‌نماید که بدانیم، معمولاً این شخصیت‌ها از قبل در جریان برنامه و موضوع آن قرار می‌گیرند تا بتوانند با حضور ذهن و آمادگی اطلاعاتی درخور در آن شرکت کنند!! غم‌انگیز‌تر آن‌که نه مجری برنامه و نه آن کارشناس دیگر – آقای شکرایی – هم هیچ تلاشی برای اصلاح این سخن جناب آصفری نکردند!
    البته در طول این گفت‌وگوی تقریباً ۲۰ دقیقه‌ای، نکات عجیب دیگری هم از سوی دو کارشناس برنامه مطرح شد که پخش آن از رادیویی که خود را مدعی فرهیختگی می‌داند و با عنوان رادیوی اندیشه‌ها از خویش یاد می‌کند، به راستی تأسف‌بار بود! از جمله آن که آقای شکرایی اعلام کرد، تنها کشوری که تاکنون سازمان ملل برای آن گزارشگر ویژه حقوق بشر تعیین کرده است، ایران است و حتی وقتی مجری برنامه از شنیدن این پاسخ ابراز تعجب کرد و دوباره پرسشش را مطرح کرد، ایشان با قاطعیت بیشتری همان پاسخ را تکرار کردند، در حالی که کافی است یک جستجوی مختصر در اینترنت می‌کردند تا درمی‌یافتند که علاوه بر احمد شهید، سازمان ملل متحد تاکنون ۳۶ گزارشگر ویژه‌ی دیگر را در زمینه حقوق بشر به کشورهایی چون: بروندی، کامبوج، اریتره، هائیتی، میانمار، کره شمالی، فلسطین اشغالی، سومالی، سودان و … گسیل داشته است. در این میان، باز فقر اطلاعاتی دست‌اندرکاران چنین برنامه‌ی سیاسی‌ای به راستی شرم‌آور است که نتوانستند همان‌جا این نکته غلط را تصحیح کنند.

نکته‌ی دیگر آن بود که هم آصفری و هم شکرایی تأکید داشتند که احمد شهید تاکنون به ایران سفر نکرده و بنابراین، گزارشش فاقد استاندارهای لازم از منظر حقوق بین‌الملل است، چون مشاهده‌ی میدانی ندارد. در اینجا وقتی مجری برنامه پرسید: چرا ایشان به ایران سفر نکرده و آیا خودشان مایل به سفر به ایران نبودند؟ آقای شکرایی به صراحت گفت: بله، ایشان خودشان درخواستی برای سفر به ایران ندادند! در حالی که اگر سخنان سید عباس عراقچی، سخنگوی وقت وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران را می‌خواندند، در می‌یافتند که چرا دولت ایران از پذیرش درخواست سفر وی به کشور هر بار اجتناب کرده است!

    در این گفت‌وگو، باز هم ادعاهای حیرت‌آور دیگری مطرح شد. مثلاً آقای آصفری گفتند: تمام زندانیان اوین که مطمئناً الآن همه‌ی آنها دارند سخنان وی را از درون زندان می‌شنوند! هیچ‌گونه مشکلی ندارند و تنها ناراحتی زندانیان در اوین شاید دوری از خانواده و کمبود مرخصی باشد!! سخنانی که حتی سبب شد تا مجری برنامه هم به آن معترض شود و تذکر دهد که البته ممکن است زندانیان اوین با مشکلاتی هم روبه‌رو باشند، اما نه در حدی که احمد شهید به آن‌ها اشاره کرده است که در این لحظه، جناب آصفری ضمن اشاره به بازدید اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس از زندان اوین در سه ماه پیش، مجدداً بر ادعای خویش تأکید کردند و این را به عنوان تأییدی بر مدعای خود اضافه فرمودند که اخیراً یکی از زندانیانی که برای مرخصی از زندان اوین بیرون آمده بود، در مصاحبه با رسانه‌ها گفته است: زندان برای ما مثل یک هتل بوده است!
 
  به هر حال، ضمن درخواست از شما خواننده‌ی گرامی خبرآن‌لاین برای گوش‌کردن به محتوای صوتی این برنامه که هم‌اکنون بر روی درگاه مجازی ایران صدا وجود دارد؛ امیدوارم از این پس کمتر شاهد پخش برنامه‌هایی چنین سطحی و شگفت‌انگیز باشیم که آشکارا به فهم و درک مخاطبینش توهین می‌کند.
منبع: خبرآنلاین

سنگ‌های بسته

اندکی بیشتر از یک‌روز پس از آن‌که مدیر مسؤول سایت انتخاب به دلیل آن‌چه «نشر اکاذیب» خوانده می‌شد بازداشت و سپس با قید وثیقه آزاد شد، «محمدجواد ظریف» اخبار منتشرشده از سخنان وی در مجلس و تیتر روزنامه کیهان را تکذیب کرد.

این درحالی بود که روزنامه کیهان از نشست غیرعلنی نماندیگان مجلس با وزیر امور خارجه گزارش می‌داد و لزوما به‌دلیل غیرعلنی‌بودن این جلسه خبرنگاری از هیچ رسانه‌ای در آن حضور ندارد و اگر بخش‌هایی از این نشست قابل اطلاع‌رسانی علنی باشد، حتما با لحاظ ظرافت‌های خاص از طریق منابع رسمی مجلس و وزارت خارجه منعکس می‌شود و رسانه‌ها بعد از آن مجاز به بازنشر آن خواهند بود. 

تردیدی نیست که این پروسه کمی زمان‌بر است و از طرفی هیچ‌یک از منابع رسمی اطلاع‌رسانی یادشده تاکنون خبری از آن نشست منتشر نکرده‌اند. از طرف دیگر خبر و تیتر منتشرشده روزنامه کیهان هم مستند به این منابع نبوده و مسلما از طرف نماینده‌ای نا‌شناس در مجلس که به جای منافع ملی، منافع کیهان را نمایندگی و حمایت می‌کند، این خبر به روزنامه کیهان درز نموده و منتشر شده است. 

با لحاظ موارد فوق، روزنامه کیهان مرتکب خطای «نشر اکاذیب» به استناد ادعای وزیر امور خارجه شده، و لازم می‌بود توسط مرجعی که یک‌روز قبل مدیرمسؤول سایت انتخاب را بازداشت نموده، مدیرمسؤول کیهان را، اگر نه بازداشت، دست‌کم بازخواست و موظف می‌کرد حسب قانون مطبوعات در نخستین شماره پس از آن، نسبت به توضیح، پوزش و اصلاح خطای خود اقدام کند. اتفاقی که باید در مورد بیش از ۵۰ درصد اخبار و اطلاعات ویژه این روزنامه می‌افتاد و تا کنون نیفتاده است. در این مورد هم کما‌فی‌السابق این اتفاق نیفتاد و نه تنها نیفتاد که در کمال تعجب این روزنامه تیتر اول شماره بعدی خود را بر ابرام تیتر و خبر جعلی و کذب روز گذشته خود قرارداده و یک‌طرفه خود را در جای‌گاه پیروز این ادعا نشاند. 

این روند طی ۲۰ سال گذشته بار‌ها اتفاق افتاده و تکرار شده و مراجعی که به‌عنوان نمایندگان منافع ملی نظام موظف به بازخواست و جلوگیری از اعمال این‌گونه نشر اکاذیب و توهین و تحقیر‌ها و تکرار آن بوده و هستند، نه تنها واکنش شایسته‌ای به آن نشان نداده که حتی ترکمانه نعل را وارونه زده و مدیرمسؤول و بعض عوامل آن روزنامه را مورد تشویق و ترغیب به ادامه راه هم نموده‌اند. با این وصف انتظاری از این مراجع در پی‌گیری و بازخواست این رفتار نیست. 

اما ترددیدی نیست که که این‌رفتار به آسانی می‌تواند در مسیر برنامه‌ها دولت تدبیر و امید که مصمم به ترمیم خرابی‌های ۸ سال گذشته است، مانع جدی و اصولی ایجاد و عدم پی‌گیری این خطا توسط ریس‌جمهور که پشتوانه رای دست‌کم بیش از نیمی از شهروندان این کشور را با خود دارد، به آسانی به جری‌تر شدن این رسانه در تکرار شدید‌تر این رفتار نماید. تحقق چنین شرایطی چشم‌انداز روشنی را برای دولت تدبیر و امید و شهروندانی که به این دولت چشم امید دارند ترسیم نمی‌کند.