بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘برندینگ’

چند نکته در انتخاب نام کاربری و دامنه در اینترنت

در شبکه‌های مجازی، رایانامه‌ها (ایمیل)، وبلاگ و وب‌سایت، علاوه بر ثبت نام و نام خانوادگی، به یک نام کاربری یا دامنه (دامین) هم نیاز داریم. این نام کاربری و دامنه، هم می‌تواند با نام و نام خانوادگی ما مطابق باشد هم نباشد.

مثلا نام کاربری من در برخی رایانامه‌ها و شبکه‌های اجتماعی‌ام، darizeh است. دریزه در منطقه ما به معنای پنجره یا همان ویندوز است. اما نام و نام خانوادگی من علی مصلحی است.

 در انتخاب نام کاربری و دامنه باید دقت کرد، نام کاربری بامسمی باشد. مثلا خبرآنلاین، ایرنا، تابناک، کاشان نیوز، و … که با کارکرد خبری این‌ رسانه‌ها ارتباط معنایی دارد. یا مثلا چرتکه یا مثقال و … که با صرافی و طلا و ارز هم‌خوان است.

بعضی هم نام خود را برای دامنه یا نام کاربری خود انتخاب می‌کنند. مثلا دامنه وب‌سایت من alimoslehi.ir است و با توجه به موضوع آن که آموزش فن بیان است؛‌ روی دامنه دیگری به آدرس sokhanrani.net هم لود می‌شود.

 در انتخاب نام کاربری باید در حد امکان، تلاش کرد بین کاراکتر‌ها (.) یا (-) نباشد. مثلا نام کاربری یا دامنه ali-moslehi نام مناسبی نیست.

 از استفاده از اعداد در جلو نام کاربری و دامنه در حد امکان باید خودداری کرد. نام کاربری یا دامنه را مخاطب باید به‌خاطر بسپارد و باید نامی باشد که به‌سادگی در خاطر و ذهن مخاطب بماند. برخی از همین نکته روانشناسانه استفاده کرده و عدد را پیش از شروع دامنه می‌گذارند که تاثیر مثبتی در ماندن در خاطره می‌گذارد: مثل دامنه و سایت معروف ۱pezeshk.com. اما دقت داشته باشیم که این مورد فقط در معدود نام آن‌هم فقط با عدد ۱ پاسخ می‌دهد و دیگر به حد اشباع رسیده است.

تناسب نام و معنا و حوزه کاربری

در انتخاب یک نام، استاندارد‌هایی چون رسانابودن (ارتباط معنای مناسب بین نام انتخاب‌شده و خدمات یا مشخصاتی که به نام متعلق است)، کوتاه‌بودن، خوش‌آهنگ‌بودن و… و از همه مهم‌تر این‌که نام، تنافری با حوزه خدماتی که برند با آن تعریف‌شده، نداشته باشد، باید مدنظر باشد.

در اغلب سریال‌های تلویزیونی ایران، کاراکتر «کلاهبردار» غالبا آدمی که چندین دسته‌چک از چند بانک دارد و همیشه در حال «این چاله آن چاله‌کردن» است یا غالبا آدم‌های مفلوکی که بعد از برگشت‌خوردن همه چک‌هایشان در همه بانک‌ها و ثبت‌ نام آن‌ها در لیست سیاه بانک مرکزی، دیگر دسته‌چک به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد و دربه‌در به‌دنبال گرفتن چک امانت از دیگران هستند، نشان داده می‌شود. این نمایش‌ها البته بازتابی از واقعیات عینی جامعه هم شوربختانه هست.

انتخاب نام «صیاد» برای سامانه صدور الکترونیک یک‌پارچه دسته‌‌چک، یک کج‌سلیقگی صرف و خطای بزرگ برای انتخاب این نام برای آن حوزه خدماتی است.

«صیاد» یعنی «شکارچی» و پوشیده‌نیست که «صیاد» بلافاصله ذهن آدم را متوجه صید و شکار و خشونت و معانی منفی از این دست می‌کند. در حوزه مجاز هم عموما به آن‌ها که از راه کلاه سر مردم‌ گذاشتن یا کلاه از سر مردم برداشتن (که عموما از راه صدور چک بلامحل انجام می‌شود) کسب درآمد می‌کنند، مجازا «صیاد» می‌گویند.

با این وصف ناخواسته انتخاب این نام خود یک جو روانی منفی برای نوعی خدمات مورد نیاز جامعه ایجاد می‌کند و دارنده دسته‌چک، ناخواسته حکم «صیاد» و شکارچی و «مشتری» هم ناخواسته حکم «صید» و «شکار» پیدا می‌کنند.

این نام، نه‌تنها تناسبی با حوزه خدماتی متعلق به آن ندارد که نوعی تنافر را هم تداعی می‌کند.

ای کاش مسئولان در تمام نظام‌ها یک مشاور برندینگ و انتخاب نام داشتند تا برای هر چیز و از جمله سامانه‌هایی که برای خدمت به مردم طراحی می‌کنند، نام مناسبی با مشورت با آن‌ها انتخاب می‌کردند و ای‌کاش مسئولان بانک مرکزی پیش از این‌که این سامانه عملیاتی شود، نسبت به اصلاح نام آن اقدام و نامی مناسب برای آن انتخاب و سپس آن‌ را عملیاتی کنند.
منتشر شده در روزنامه آفتاب یزد این‌جا