بایگانی

بایگانی ۲۹ شهریور ۱۳۹۶

التماس دعا

۲۹ شهریور ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

 اول مهر ۶۳ در حال رفتن به مدرسه بودم. سرِ چشمه یک ماشین کمپرسی باری که دو سرنشین داشت، وارد «وادقان» شد و از من پرسیدند: مدرسه راهنمایی کجاست؟ گفتم من می‌روم مدرسه راهنمایی اگر می‌خواهید می‌توانم سوارشوم و با هم برویم. گفت بیا بالا.

داخل ماشین که شدم، یک بسته کتاب ۷ جلدی «فرهنگ معین» که روی داشبورد جلو جوان بود توجهم را جلب کرد. (البته آن‌روز نمی‌دانستم که این کتاب‌های قطور فرهنگ معین است. بعدها فهمیدم.) جوان از من پرسید کلاس چندمی؟ دوم آقا! پرسید معلم ادبیات کلاس اولتان کی‌بود؟ گفتم: آقای قاسمی. گفت: امسال معلم ادبیات شما من هستم.

 جلو مدرسه راهنمایی از ماشین پیاده شدم و منتظر بودم معلم ادبیات ما هم پیاده شود. دیدم منتظر راننده است. راننده که پدر معلم ما بود، از سمت خود پیاده شد و آمد سمت شاگرد معلم را تقریبا بغل کرد و از ماشین کمپرسی که شاسی بلندی دارد پیاده کرد.

***
«مهدی عابدینی» معلم ادبیات ما که به علت دیسک کمر، نمی‌توانست خوب راه برود، و به سختی گام برمی‌داشت، آن روز برای نخستین‌بار وارد مدرسه راهنمایی وادقان شد، و تا چندین سال معلم ادبیات این مدرسه بود و بیشترین زمان تدریسش را در وادقان گذراند. از این منظر ایشان معلم ادبیات یک دهه و تقریبا دو نسل دانش‌آموزی این روستاست، و خیلی‌ها (از جمله من) بخش عمده‌ای از علاقه به شعر و ادبیات و نویسندگی‌مان را مدیون این معلم صمیمی هستیم.

 عابدینی بعدها به مدرسه امام جعفر صادق (ع) کاشان و بعد به زادگاهش اردستان منتقل، تا بازنشست شد و بعد از آن در مغازه کنار منزلش در اردستان خواربار فروشی می‌کرد.
امروز برای کاری به اردستان رفته بودم. با خودم دوربین و ریکوردر برداشتم تا سری به ایشان زده و ضمن تجدید دیدار، به بهانه اول مهر و بازگشایی مدرسه‌ها و ضمنا خاطرات سالیان زندگی در وادقان، با او گفت‌وگویی هم داشته باشم.

 وارد بازارچه کوچکی که منزل ایشان در آن قرار دارد که شدم، از اولین کاسب محل سراغشان را گرفتم. گفت: پسرخاله‌اش هستم. امروز صبح حالش بدتر شده و به بیمارستانی در اصفهان منتقل شده است. وقتی از احوالش پرسیدم، گفت: چندصباحی است، قدرت تکلم و تشخیصش را از دست داده و کسی را نمی‌شناسد. برایش دعا کنید.
درمانده برگشتم.

برای سلامتی «مهدی عابدینی» که نزدیک به یک دهه معلم صمیمی و مهربان ادبیات مدرسه راهنمایی وادقان بود و با اکثر اهالی رفاقت و دوستی صمیمی داشت، دعا کنید.

پی‌نوشت: مهدی عابدینی ۲۰ روز بعد یعنی پنج‌شنبه ۲۰ مهرماه دارفانی را وداع گفت.