نوشته های وبلاگ

قرآن برای هدایت است نه زینت

 مولی علی (ع) اغلب شب‌ها سر گرسنه بر بالین می‌گذاشت و برای تحمل درد گرسنگی سنگ بر شکم می‌بست، مبادا در قلمرو حکومتی‌اش، بنده‌خدایی سرگرسنه بر بالین گذاشته باشد.

۲️⃣ روایت است که حسنین (ع) بیمار شدند. مولی علی (ع) و حضرت فاطمه (س) نذر کردند برای سلامتی وجود نازنین حسنین، سه روز روزه بگیرند. برای افطار از «شمعون یهودی» چند قرص نان جو قرض گرفتند. همان نان‌‌ها را هم شبی به یتیم و شب دیگر به مسکین و شبی هم به فقیری بخشیدند و با آب افطار کردند.

۳️⃣ روایت است؛ مولی (ع) بازار رفت و برای خود لباسی خرید. هنگام خروج از بازار به فقیری برخورد که لباسش به‌شدت مندرس بود. لباس خریده را برگرداند یا به «سلمان» داد که برده، پس داده و با وجه آن دو لباس کمی ارازن‌تر تهیه کند. یکی از لباس‌ها را خود برداشت و لباس دیگر را به فقیر داد.

۴️⃣ در جنگ صفین وقتی سپاه دشمن قرآن‌ها را بر سر نیزه کردند، همین مولی علی (ع) فرمود: بر قرآن‌ها شمشیر بکشید، قرآن ناطق منم! ولی آن‌ها که از قرآن تصور جوهر و مرکب و پوست داشتند، مولی علی را به شمشیر تهدید کردند.


 با بیت‌المال مسلمین ــ که سوختن شمع آن برای لحظه‌ای بی‌اجازه مجاز نیست ــ نمی‌شود «قرآن کشتی مطلا» نوشت، و اگر کسی هم پول دارد و دوست دارد این‌کار بکند، نباید اجازه داد.

درباره علی مصلحی

علی مصلحی هستم. نویسنده و روزنامه‌نگار و مربی و مشاور فن بیان و ارتباطات اجتماعی. در این وب‌سایت در مورد سخنرانی، ارتباطات، شبکه‌های اجتماعی و سواد رسانه می‌نویسم.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *